rtopbox-contact

rtopbox-nieuwsbrief

Categorie: columns en blogs

Gezocht: vrijwilligers voor kleine klusjes en vervoer behandelgroepen Reggeberg

Bij de behandelgroepen op ‘De Reggeberg’ in Hellendoorn verblijven kinderen tussen de 7 en 15 jaar met diverse achtergronden en problematiek zoals autisme, ADHD, hechtingsstoornis of ODD.

Voor het vervoer van een aantal kinderen komt Trias graag in contact met mensen uit Hellendoorn en omgeving die hier iets in willen en kunnen betekenen.

Actuele oproepen:

  • Wie kan Luuk om om de 3 weken op de vrijdagmiddag om half 3 van Hellendoorn naar zijn weekend/vakantie gezin in Hattem brengen?
  • Wie kan Tim elke dinsdag en donderdag naar de voetbaltraining in Hellendoorn brengen en halen? De training is van 18.00-19.00 uur.
  • Wie kan er elke dinsdag voor zorgen dat Wouter om 16.30u in het zwembad Het Ravijn in Nijverdal is om zijn zwemdiploma te halen? En hem om 17.15 weer terugbrengt naar Hellendoorn.

 Ook zijn we op zoek naar mensen met groene vingers die ons willen helpen het terrein er weer gezellig uit te laten zien.

Vrijwilligers tekenen bij Trias een vrijwilligerscontract. Naast heel veel dankbaarheid bieden we een kilometervergoeding. Ook de aanvraagkosten van de vereiste VOG worden door Trias vergoed. Is er geen eigen vervoer beschikbaar, dan kan de vrijwilliger gebruik maken van het Trias personenbusje.

Voor meer informatie kunnen belangstellenden contact opnemen met Wendy of Esther van de behandelgroepen op de Reggeberg via kompas@trias-groep.nl
of (038) 456 46 00.


Pleegzorg standaard tot 21 jaar

Vanaf 1 juli 2018 is een bestuurlijke afspraak tussen de VNG, Jeugdzorg Nederland en het Rijk (VWS) van kracht die regelt dat pleegzorg voortaan standaard tot 21 jaar ingezet zal worden. Gemeenten, pleegzorgaanbieders en het Rijk vinden namelijk dat kinderen die in een pleeggezin opgroeien, net als jongeren die in het eigen gezin wonen, pas de stap naar zelfstandigheid hoeven te maken wanneer ze hiertoe in staat zijn. Met deze afspraak kunnen zij langer gebruik maken van de hulp en ondersteuning van het pleeggezin en de pleegzorgaanbieder bij de overgang naar volwassenheid.

Voor wie geldt de bestuurlijke afspraak?

Op alle nieuwe pleegzorgplaatsingen is de bestuurlijke afspraak automatisch van toepassing. Voor kinderen en jongeren die al in een pleegzorgtraject zitten en na 1 juli 2018 18 jaar worden, past de betrokken gemeente de leeftijd voor pleegzorg in de beschikking aan tot 21 jaar. Dit geldt ook voor pleegkinderen die op 1 juli 2018 al in een traject van verlengde pleegzorg zitten. Voor pleegkinderen die tussen 1 januari 2018 en 1 juli 2018 18 jaar zijn geworden en geen gebruik maken van verlengde pleegzorg (om wat voor reden dan ook) geldt dat de gemeente een pleegzorgtraject tot 21 jaar zal inzetten wanneer het pleegkind dit wil. Dit valt onder de wettelijke mogelijkheid van voortzetting van jeugdhulp binnen zes maanden na beëindigen van deze jeugdhulp (artikel 1.1 onder jeugdige van de Jeugdwet).

Na het 18e jaar kan de jongere zelf te allen tijde besluiten om pleegzorg beëindigen. Pleegzorg als vorm van verlengde jeugdhulp, zoals beschreven in de Jeugdwet, blijft mogelijk vanaf 21 jaar tot 23 jaar.

Jeugdzorg Nederland heeft de informatie over pleegzorg en de overgang naar volwassenheid op een rij gezet. 


Een estafetteloop als aanzet tot verandering

Al 15 jaar verschijnt Trias met een groot aantal deelnemers aan de start van de Zwolse Ekiden; een marathon in estafettevorm waarbij de totale afstand van 42,195 km door zes lopers wordt afgelegd. Bijzonder gegeven: Triasmedewerkers én jongeren lopen samen in teamverband mee!

Trias wil bijdragen aan vitale en veerkrachtige gezinnen. Sport, bewegen en gezonde voeding vormen steeds meer een vast onderdeel van de ondersteuning aan kinderen, jongeren en gezinnen”, vertelt Johan van Aalderen, teamleider van onder meer de Behandelgroep Plus in Zwolle. Op deze intensieve behandelgroep voor tieners tussen de 12 en 18 jaar behoren sport en een gezonde levensstijl al tot de standaard routine. Meedoen aan de Ekiden sluit hier goed op aan. “De Ekiden leeft echt op de behandelgroepen”, stelt Johan. “Jongeren en pedagogisch medewerkers trainen samen, werken onder begeleiding van de personal trainer van Trias in gezamenlijkheid aan hetzelfde doel. Vorig jaar liep een jongere zijn mentor er uit. Die collega heeft dat natuurlijk het hele jaar moeten horen…. Het trainen voor de wedstrijd is een structureel onderdeel van de behandeling op de groep. Het maakt inzichtelijk wat sport en bewegen doen met jongeren en hoe we dit kunnen verwerken in behandeldoelen, zoals agressieregulatie, persoonlijke hygiëne (de vanzelfsprekendheid van douchen na het sporten), grenzen verleggen en doorzetten als het tegen zit.”

In spijkerbroek over de finish

In de loop der jaren zijn er naar aanleiding van de Ekiden veel succesverhalen – klein en groot – te delen. Johan denkt aan een meisje wiens moeder was overleden. “Met haar vader had ze een moeizame relatie. Ze kwam tijdens de Ekiden over de finish en daar stond haar vader met een bosje bloemen. Voor haar. Dat was het mooiste compliment dat ze ooit had gehad. Of die stoere jongen die met een sigaret in de hand, in spijkerbroek en op geleende gympen aan de start verscheen. Tot ieders verbazing liep hij zijn vijf kilometer binnen de 20 minuten. We waren allemaal razend enthousiast en complimenteerde hem met zijn prestatie. Niet vertrouwd met zoveel lof en met de vrees uit zijn rol te vallen vroeg hij stoer: ‘Waar is mijn shag?’ Maar je zag hem van binnen stralen! We hebben direct lijntjes gelegd met de atletiekvereniging, want deze jongen had zichtbaar talent.

Van overgewicht naar een sixpack

Sporten en bewegen zet een verandering in gang waarbij meedoen aan de Ekiden een mooi onderdeel is. Johan: “Jongeren komen er achter dat ze vijf kilometer kunnen hardlopen. Dat ze tot meer in staat zijn dan hun omgeving dacht én dat ze zelf dachten. Er waren jongeren bij die nooit sporten, maar toen ze er eenmaal aan geproefd hadden nu zelfs trainen voor een halve marathon. Sommige jongeren zijn gewend alleen maar te horen wat ze niet kunnen. Nu ontvangen ze lof en waardering. Dat doet wat met zo’n jongere.” Johan haalt een voorbeeld aan van een jongen met overgewicht, een laag zelfbeeld en een gameverslaving. “Volgens moeder waren zijn duimen het enige aan haar zoon dat bewoog. Ze kon niet geloven dat hij meedeed aan een hardloopwedstrijd. Ze kwam kijken en stond met tranen in haar ogen toen haar zoon voorbijkwam. Door deelname aan de Ekiden was hij over de drempel heen. Hij wilde graag verder trainen. Samen met de personal trainer maakte hij een trainings- en een voedingsschema. Want over voeding wist hij niks. Hij at na de training gerust een zak chips leeg. Uiteindelijk ging hij zelfs zijn eigen eten koken op de groep. Zijn overgewicht transformeerde naar een sixpack. Hij werd eindelijk gezien door meisjes en door zijn moeder.”

Meer informatie over sport en jeugdhulp bij Trias: Jamile Zaoudi (personal trainer) of Rienk Jager (sportpedagoog)


Column: Een pleegkind in huis? Waarom niet!

We waren er helemaal niet mee bezig. Ineens waren ze er. Ze kwamen op onze weg, zoals dat heet. Twee pubers. Een meisje van 15 en haar broer van 13 jaar. Ze hadden even een rustige plek nodig, in afwachting van plaatsing bij een definitief pleeggezin. Dan verandert er nogal wat in huis. Letterlijk moeten twee kamers ontruimd. De zooi ergens opgeslagen. Hier een stapel, daar een doos. Dat is nog te overzien. Maar plotseling zijn we een gezin. En dat brengt echt een andere dynamiek in huis. Ze hadden hier ook wel weekenden gelogeerd, dus vreemden waren we niet voor elkaar. Maar samenwonen is toch andere koek. 

We moeten wennen aan het overheersende belang van hun telefoons en de contacten die onderhouden moeten worden. Een uurtje de telefoon op zacht (tijdens het eten) en er zijn tientallen berichten. Geen wonder dat er de hele dag op gekeken moet worden. Iedereen met kinderen die we hierover spreken herkent het. Er is niets aan te doen, lijkt het. Dus accepteren maar.

Er moet huiswerk gemaakt. De ene doet het gewoon, de ander bij voorkeur niet. Toch haalt hij redelijke cijfers. Of zou hij op zijn kamer toch stiekem meer huiswerk maken dan hij wil toegeven? Huiswerk maken is niet stoer immers.

Afspraakjes die ze willen maken. ‘Hoe ken je die jongen dan?’ Via Snap.’ Eerder gezien? Nee. ‘Dan lijkt het me geen goed plan’ ‘Maar hoe moet ik dan iemand leren kennen?’ Tja, daar heeft ze ook weer gelijk in. We komen samen tot een mooie oplossing. Die doet recht aan haar wens voor een ontmoeting en ons gevoel om haar in een veilige omgeving iets te laten afspreken. Op zo’n manier dat zij de leiding kan nemen in een haar bekende omgeving.

De mooiste gesprekken hebben we aan tafel, tijdens het eten. Over vriendjes, gedoe met en onder leerlingen op school. Over wat er allemaal heen en weer gaat op Snapchat en Instagram. Het gaat allemaal in vrij direct taalgebruik. Als ik me indenk dat ik vroeger thuis zo zou hebben gesproken aan tafel…..

Is pleegouder zijn dan alleen maar leuk? Nee, pleegkinderen komen per definitie uit een vervelende situatie. En pleegouders hebben daar dus ook mee te maken. Dat maakt ons verdrietig, soms boos, dan weer argwanend. De minder prettige dingen komen dus niet van de kinderen. Met hen is niets mis. Nou ja, ze hebben pubergedrag. Daarmee is niets mis. En ze zijn betrouwbaar, gevat en rijk aan humor. En ze houden elkaar en ons soms een spiegel voor.

Ze zijn nu verhuisd naar een pleeggezin waar ze kunnen blijven. En het gaat hun heel goed. Wij kijken er met voldoening op terug dat we ruim drie maanden een goede overbrugging konden bieden. Eén moment blijft echt hangen. Het was er ineens, aan tafel. “We laten het misschien niet merken, maar we zijn heel erg blij dat we bij jullie mogen zijn”. Wat waardevol, wat ontroerend en hoe blij maakt dat. Nog steeds.

Als u ruimte heeft in uw huis, als u ruimte heeft in uw hart, lees dan onderstaand bericht en ga. Het verplicht u tot niets.

Op donderdag 24 mei en woensdag 30 mei houdt Trias samen met respectievelijk gemeente Staphorst en gemeente Zwolle een informatieavond over pleegzorg.  Daar kunt u informatie krijgen over de opvang – voor kortere of langere tijdvan kinderen die buiten hun schuld even niet thuis kunnen wonen. Klik HIER voor de locaties en om aan te melden voor de (vrijblijvende) informatieavond.

Gosse Jongstra


Tussenstand campagne ‘Mag ik bij jou?!’; ruim 30 aanmeldingen!

De wervingscampagne voor nieuwe pleeggezinnen waarbij Trias nauw samenwerkt met 13 gemeenten, draait op volle toeren! Na de aftrap op 1 november 2017 is er campagne gevoerd in Ommen, Hardenberg, Hattem/Heerde/Epe en Zwartewaterland.
Via allerlei kanalen is er lokaal veel publiciteit gemaakt, elke maand in een andere gemeente. Elke campagnemaand wordt afgesloten met een informatieavond voor potentiele pleegouders. En dit levert ontzettend veel belangstelling op; in totaal zijn de vier informatiebijeenkomsten door 275 geïnteresseerden bezocht. Inmiddels hebben 33 gezinnen de stap genomen om verder te gaan met het screenings-en opleidingstraject voor pleegzorg. Een prachtige tussenstand na vijf maanden!

Wat werkt:

  • Krachten bundelen: de publiciteit vanuit de gemeente, Trias (en collega pleegzorgorganisaties) en pleegouders versterkt elkaar.
  • Alle uitingen hebben effect: uit de evaluatie op de avonden blijkt dat mensen zowel digitaal het bericht hebben opgepikt via facebook, twitter, website, nieuwsbrieven, als ook fysiek via spandoeken, posters, flyers en krantenartikelen.
  • Dicht bij huis: Mensen gaan sneller naar een avond in de eigen gemeente of woonplaats.
Op dit moment staat Olst-Wijhe bol van de pleegzorg (op 19 april is hier de informatieavond). Staphorst, Zwolle en Raalte staan voor mei en juni nog op de agenda. Na de zomer zijn Steenwijkerland, Dalfsen en Kampen aan de beurt.
Kijk HIER voor de data en locaties.

Trias Pleegzorg maakt mooie matches op Beursvloer Zwolle

Tijdens de Beursvloer Zwolle worden maatschappelijke organisaties  op beursachtige wijze in contact gebracht met bedrijven en ondernemers. Trias maakte 11 april een aantal mooie matches tijdens de editie van 2018.

– Om inwoners van Zwolle enthousiast voor pleegzorg te maken, plaatst De Peperbus voorafgaand aan de informatieavond pleegzorg op 30 mei in Zwolle een interview met een pleeggezin.
– Personal Publish heeft Trias een interview van 1,5 pagina in hun Zwolse glossy aangeboden.
– Het Zwols Balletjeshuis stelt 60 zakjes met unieke en authentieke snoepje beschikbaar voor de belangstellenden die in mei naar de informatieavond pleegzorg in Zwolle komen
– Voor een intervisiebijeenkomst van pleegzorgbuddy’s mag Trias gebruik maken van een vergaderruimte bij Hofvlietvilla (inclusief koffie en thee!)
– Trampolinecentrum Rebound World wordt het decor van een ontmoetingsmiddag voor eigen kinderen van pleegouders. In totaal mogen er 40 kinderen gratis komen springen! Voor pleegkinderen volgt er later dit jaar nog een kortingsactie voor toegangskaarten voor Rebound.
– En tot slot stelt Bistro De Stadshoeve zich beschikbaar als locatie voor een ontmoetingsmoment voor pleeggezinnen uit Stadshagen. Naast de ruimte verzorgt de Stadshoeve ook de catering.

Wij danken bovenstaande bedrijven voor hun aanbod en betrokkenheid bij pleegzorg!


Veel belangstelling bij informatieavond pleegzorg in Heerde

Ruim 80 belangstellenden bezochten 30 januari de informatieavond over pleegzorg in Heerde! Dit was de derde bijeenkomst in de campagneperiode ‘Mag ik bij jou?!’.

Van november 2017 tot november 2018 is er elke maand een informatiebijeenkomst in een gemeente in de regio om meer mensen enthousiast te maken zich aan te melden als pleegouder. Voorafgaand aan de informatieavond wordt er in de betreffende gemeente campagne gevoerd met veel aandacht voor pleegzorg in de lokale media, op schoolhekken en de bibliotheek. Trias trekt hierbij nauw op met de gemeente, wijkteams en collega-pleegzorgorganisaties.

40 extra pleegzorgplaatsen

Na de eerste twee bijeenkomsten in Ommen en Hardenberg hebben zich al 12 mensen/stellen aangemeld om verder te gaan met het traject van pleegouder. De totale doelstelling van het campagnejaar is 40 extra pleeggezinnen. De reguliere werving van Trias leidde tot gemiddeld 30 nieuwe pleegzorgplaatsen per jaar. Met de extra inspanningen beogen we er dus 10 extra te realiseren.

Meer informatie: Esther Rooseboom

Trias en SOTOG samen sterk voor ontwikkelingskansen kinderen en jongeren

Trias en SOTOG werken al jaren samen om kinderen ontwikkelingskansen en continuïteit te bieden in hulpverlening en onderwijs, onder andere met onderwijs-zorgarrangementen. Het doel is dat een kind weer (speciaal) onderwijs kan volgen en ouder(s) en verzorger(s) handvatten hebben om hun kind te begeleiden en op te voeden. Zonder, of met zo min mogelijk hulpverlening. Over de samenwerking binnen de DJK/Onderwijs-zorggroep ‘Het Kraaiennest’ en de Onderwijs-zorgklas voor VSO zijn nu informatieflyers beschikbaar.


Boskabouters door Goodwill verblijd met nieuw spel- en speelmateriaal!

Dagbehandeling jonge kind ‘De Boskabouters’ uit Hardenberg heeft met dank aan Goodwill Media nieuw spel- en speelmateriaal mogen uitzoeken! Voor de kinderen die de dagbehandeling bezoeken is een grote verzameling speelgoed en ontwikkelingsmateriaal aanwezig, geschikt voor diverse ontwikkelingsfases en voor verschillende interesses. Om steeds opnieuw de vaardigheden te stimuleren en nieuwe uitdagingen te bieden is het fijn om de kinderen af en toe ook nieuw materiaal aan te kunnen bieden. 

Magneten

Pedagogisch medewerker Corine vertelt: “Met de waardecheque van Goodwill hebben we een grote doos Smartmax aangeschaft. Hiermee kunnen kinderen lekker spelen en ontdekken hoe magneten werken. Het stimuleert hun ruimtelijk inzicht en fantasie.”

Motoriek
De pedagogisch medewerkers kozen ook voor nieuw sorteerspel van het merk Grimms. “Het mooie is dat de kinderen hiermee kunnen spelen, maar ook sorteren, tellen of kleuren herkennen. Oudere kinderen gebruiken de houten pincetten om de figuurtjes in de bakjes te krijgen en oefenen daarmee hun fijne motoriek”, licht Corine toe.

Klok

Als derde is er een grote Time Timer klok aangeschaft. Hiermee kan visueel inzichtelijk worden gemaakt hoe lang iets nog duurt. Corine: “Op de behandelgroep wordt deze elke dag veel gebruikt, bijvoorbeeld om duidelijk te maken hoe lang het nog duurt voor er opgeruimd moet worden.”

Over De Boskabouters
Dagbehandeling Jonge Kind (DJK) ‘De Boskabouters’ in Hardenberg richt zich op kinderen in de leeftijd van 1½ tot en met 6 jaar, die in principe, in aanleg, normaal begaafd zijn. De kinderen die de dagbehandeling bezoeken hebben op één of meerdere ontwikkelingsgebieden een achterstand en mogelijk is er sprake van een ontwikkelingsstoornis. Bij elk kind dat de dagbehandeling bezoekt, richten wij ons op het vergroten van de vaardigheden van het kind, passend bij de leeftijd en ontwikkeling van het kind. We bereiden het kind voor op zijn schooltijd en zoeken samen met ouders en een multi-disciplinair team naar de juiste school voor het kind. De kinderen komen op doordeweekse dagen naar de dagbehandeling, dit kunnen enkele dagdelen of hele dagen zijn.


De een kijkt linksom en de ander rechtsom; samen kun je rondkijken!

Karen en Stefan – moeder en zoon- zijn beiden betrokken als ervaringsdeskundige bij Trias. Zowel Stefan als zijn oudste broer hebben een diagnose in het autistisch spectrum. De middelste broer heeft ADD. Moeder Karen kreeg zelf op latere leeftijd de diagnose ADHD en Asperger. Karen en Stefan zetten hun ervaring met name in op de gebieden onderwijs en communicatie. Voor hen gaat ervaringsdeskundigheid over begrip hebben voor elkaar. Van beide kanten. Karen legt uit: “Als jezelf altijd gestructureerd bent, begrijp je niet dat iemand chaos in zijn hoofd heeft. En andersom snap ik niet dat bij een ander de gedachten niet met 80 km door het hoofd gaan. Maak gebruik van elkaars anders zijn. Het is verrijkend. De een kijkt linksom en de ander kijkt rechtsom. Samen kun je rondkijken!” Stefan vult aan: “Je kunt elkaars dode hoek zijn. Ik denk dat autisme meer een ‘culture shock’ en communicatieprobleem is dan een handicap. Het is frictie met de omgeving. In een prikkelarme omgeving hoeft autisme namelijk geen probleem te zijn.”

Andere benadering

Op de middelbare school liep Stefan vast in het eindexamenjaar van het VWO. Karen vertelt: “Niet omdat hij niet slim genoeg was, maar volgens de school omdat hij te gehandicapt zou zijn. Hij kon op die school niet overstappen van VWO naar HAVO. Bij Deltion Sprint in Zwolle kon dat wel. Na twee maanden vroegen de docenten daar: ‘Wat is eigenlijk zijn probleem? Hij functioneert zo goed’. Toen bedacht ik me dat iets in de wijze van benadering maakt dat het op deze school wel lukt. Ik sprak eens met een docent van een MBO over de uitval van mensen met autisme. Hij zei me dat ze dingen niet gingen aanpassen voor die paar leerlingen met autisme. Dit is precies waarom Stefan zich zo slecht voelt, gaf ik die docent aan; Er is voor hem geen plaats. ‘Maar zo bedoel ik het niet’, krabbelde de docent terug. Maar zo zèg je het eigenlijk wel, zei ik. Terwijl een heleboel aanpassingen voor mensen met autisme ook mensen zonder autisme ten goede komen. Bij Deltion zagen ze dat en was het juist: Wat kunnen we doen om te zorgen dat het voor jou mogelijk is om je diploma te halen? Kun jij maar tien uur naar school? Prima, dat lossen we op!”

Energie

De reguliere lessen op het Deltion waren goed te volgen voor Stefan. Een docent merkte dat de praktijklessen in de avond echter lastiger waren voor hem. Te veel onrust, klasgenoten die heen en weer liepen. Hij bood Stefan een eigen lokaal aan. Karen: “Mijn mond viel open. Dus zo kon het ook?” Stefan vervolgt: “En als je serieus wordt genomen kun je veel meer aan! Het op school zijn was bij mijn oude school door de hoge prikkelgevoeligheid belastender dan het volgen van de lessen. Deltion Sprint is heel prikkelarm; ik kreeg er juist energie van. Dat maakte zo’n verschil.”


Van negatief naar positief

Na het Deltion kiest Stefan voor de opleiding Game Design aan de Hogeschool van Utrecht. Na vier weken moest hij stoppen. Karen: “Op die opleiding creëerden ze bewust chaos. Ze vonden dat studenten zich hier zich in staande moeten kunnen houden. Dat paste niet bij Stefan. Hij raakte depressief van de hele situatie en zag het niet meer zitten. Dit is zo onnodig, dacht ik. Ik wil dit verhaal vertellen! Kort daarna werd ik via Stefans voormalige RENN4-begeleider gevraagd voor een workshop over autisme voor docenten van een middelbare school. Ik had hiervoor allerlei foto’s van scholen van internet gehaald. Veel scholen zijn heel kleurrijk en druk ingericht. Er zat ook een foto van een prikkelarme school bij. Zo maakte ik het effect van prikkels heel duidelijk”.
Stefan: “De aanwezigen vroegen mij waar ik in het lokaal waar we zaten last van had. Ik wees hen aan: die tafel is wit, die tafel is zwart, dat patroon van het tapijt loopt hier door, enzovoorts. Ze beseften toen dat niet één ding de overprikkeling veroorzaakt, maar alles bij elkaar. Het geven van die workshop voelde heel erg nuttig; je zet een negatieve ervaring om in iets positiefs. Wat mij is overkomen wil ik een ander besparen. Dat geeft veel voldoening.” Karen voegt toe: “Een van die docenten vertelde me jaren later eens: ‘Ik heb nog vaak gedacht als ik in een school kwam: Oei, hier kan Stefan niet tegen.’”

Vooroordelen

Karen: “Er bestaan veel vooroordelen over autisme. Door onze ervaringen te delen, zeggen we eigenlijk: vul niet te snel iets in.” Stefan schetst een aantal voorbeelden: “Je hoort vaak dat mensen met autisme geen contact willen. Natuurlijk willen we dat wel. Met mensen waar we aansluiting mee hebben. Net zoals een ander dat wil. Ik hoor ook vaak: Je denkt veel te moeilijk. Dit is toch logisch? Voor jou misschien, maar ik kijk er op een andere manier naar. En als ik een vraag moet beantwoorden die voor mij niet duidelijk is, word ik heel onrustig. En ja, ik neem vaak dingen letterlijk, maar dat betekent niet dat je geen spreekwoorden bij mij kunt gebruiken…”


Op zijn plek

Inmiddels heeft Stefan zijn plek gevonden bij de afdeling Creatief van Scauting Coaching & Detachering in Hoogeveen. Hier herkennen ze zijn grenzen soms eerder dan hij zelf. En zijn talenten! Want Stefan is erg taalvaardig. Stefan: “Dit is een veilige omgeving, ik ervaar er geen druk. Ik heb een boek geredigeerd, schrijf mee aan de nieuwsbrief van Scouting én componeer muziek. Binnenkort zelfs voor een reclame van een product dat Scauting op de markt gaat brengen!”

Meer weten over ‘cliëntgebonden’ ervaringsdeskundigheid binnen team Autisme? f.bouma@trias-groep.nl

facebooktwitterlinkedInyoutubeemailhome